هر کلمه از مهربانی هایت چه گستاخانه در قلب سختم جای میگیرد.

میبویم هر شب نسیم نگاهت را که مشتاق به آسمان خیره شده و جست و جو میکند ستاره ای از عشق را.

به آغوش دست های آرامت قسم که نوازشت راباهیچ یک از نسیم های آسمان آبی عوض نخواهم کرد.

می خواهم مرا نوازش کنی تا ابد آسمان ها...می خواهم کلمات مهربانیت را مانند بارانی به صحرای عطشناک قلبم فرودآوری.

به عشق پاکت قسم که تا آخر دنیا وجود بی مثالت را غرق در بوسه میکنم ...