رنگین ستاره ی من شب را نشانه رفته ای
تا در خلوت آن سرا پایم را رنگین از بوسه گردانی...
چه بی قرار نگاهم را می جویی با چشمانت ستاره ام
چه بی وقفه پلک میزنی...
من میخندم با تو در زیر مهتاب روشن شب
آرام باش من میمانم شب را بوسه باران میکنیم
اندکی میگذرد!
خورشید شبنم ستاره را از روی گل میشوید
چشمانم را می گشایم
آسمان آبی است ستاره ای در آسمان نیست
خواب ماندم شب رفت ...!!
به یاد می آورم
ستاره بی قرار بود!
